Sunday, April 24, 2011

حمایت از کارگران، حمایت از اعتراضات به نابرابری‌های اجتماعی است


 جنبش سبز ملی ‌این‌بار به حمایت از کارگران زحمتکش، خیزشی دوباره خواهد داشت


ایران بپاخاسته است     همراه شو

سیستم فرقه‌ای جمهوری اسلامی ایران تنها پشتیبان نیروهای خود و حاکمیت‌های از نوع خود می‌باشد. این حاکمیت برخاسته از ظلم و فساد با سیاست‌ و برنامه‌های غلط جامعه‌ی ایرانی را به سمت سرازیری سوق داده است به طوری که دیگر حتی معتقدین حاکمیت نیز از تیررس آنها به دور نمانده‌اند.
در چنین شرایطی که برنامه‌های کلان جامعه اعم از برنامه‌های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی در بحران بسر می‌برد، خواه ناخواه مردم جامعه هستند که ناچاراً تاوان ندانم‌کاری‌های دولت را می‌دهند؛ دولتی که بازوی اجرایی این نظام هست. کسانی هستند که فکر می‌کنند مشکل از دولت هست و با اصل نظام مشکلی ندارند. در پاسخ می‌توان گفت که افراد اجرا کننده هستند، در یک سیستم غلط هست که دستاوردی مانند این دولت به وجود می‌آید. نظام دیکتاتوری که در طی30 سال گذشته با خفقان و سرکوب حکومت کرده باشد طبیعتاً چنین دولتی باید برای خود برگزیند که ادامه دهنده‌ی برنامه‌های فرقه‌ای و تروریستی خود باشد.
جنبش سبز جنبشی‌ست که برای بازسازی جامعه‌ی مدنی بپاخاسته است و جامعه مدنی بدون ترمیم اقتصادی محقق نخواهد شد. شرایط بد معیشتی یکی از هزاران شرایط بد اجتماعی است که اکثریت مردم با دست و پنجه نرم می‌کنند. معلم، کارگر، کارمند، نویسنده، دانشجو و ... هیچ کدام در وضعیتی متفاوت با قشر دیگر نیستند؛ هر کدام به نوبه‌ی خود این شرایط سخت زندگی را سپری می‌کند. حتی کارخانه‌داران و سرمایه‌گذاران مستقل از حاکمیت، از این بحران مستثنا نیستند. اما این کارگران هستند که قبل از هر قشر دیگری شرایط بد اقتصادی را از نزدیک تجربه می‌کنند و با آن درگیر می‌شوند. کارگرانی که اهرم اصلی اقتصاد در دستان تنومند آنهاست و کم‌درآمدترین قشر جامعه را تشکیل داده‌اند. روز کارگر روزی خواهد بود که ملت به حمایت از کارگران در واقع گامی استوار خواهند برداشت برای اعلام اعتراضی دیگر، اعتراض به سیاست‌های غلط اقتصادی. روز کارگر، روز نمادین خواهد بود برای درخواست حقوق اجتماعی برابر و احترام به درخواست‌های مدنی. تنها راه برای بازسازی وضعیت اقتصادی جامعه و شاید سامان دادن به وضعیت تک تک افراد همان پشتیبانی از یکدیگر و اتحاد اتحاد و اتحاد خواهد بود.
این درد مشترک دردیست که هرگز جدا جدا درمان نمی‌شود

Monday, April 11, 2011

آذربایجان فریاد جنبش سبز را رساتر می‌کند



جنبش سبز، جنبشی‌ست که از آنِ همه‌ی ملت ایران هست. همبستگی و یک‌صدایی فریادی رسا خواهد بود به گوش حاکمان نظام دیکتاتوری و عزمی راسخ برای به‌دست آوردن ایرانی سرافراز که مردمش در تمام ایران‌زمین بدون تفاوت‌های جنسی، مذهبی، زبان و قومی در آرامش زندگی کنند و بتوانند پله‌های ترقی را در فضای آزاد و دموکراتیک را طی کنند. جنبش سبز ملی، خواهان دولتی‌ست قدرتمند که از آنها و برای آنها باشد و بتواند از منافع ملی در داخل کشور و خارج از کشور دفاع کند و ایران را در جایگاهی که شایسته‌ی آن است قرار دهد. دولتی که به پشتوانه‌ی ملت خود بتواند در فضای بین‌المللی با استواری و به دور از شعار و دشمنی با دیگر دولت‌ملت‌ها در صلح و دوستی ارتباط داشته باشد.
حضور مردم آذربایجان در این اعتراضات بسیار مهم و ضروری‌ست زیرا در حرکت‌های اعتراضی متاسفانه خائنین تجزیه‌طلب از فضای ممکنه سوءاستفاده کرده و آن را به نام خود تغییر می‌دهند. سکوت و نظاره کردن به این افراد کوچک و بی‌مقدار کافی نیست؛ باید با حضور پرشور آذری‌ها نگذارند آنها اعلام موجودیت کنند و دولت کودتا به بهانه‌ی سرکوب تجزیه‌طلبان، همگامان جنبش ملی سبز را محدود و بازداشت کند. در تحولات سه چهار ساله‌ی اخیر جمهوری اسلامی ایران با فضا دادن به این پان‌ترک‌های تجزیه‌طلب و رشد کاذب این افراد دست‌مایه‌ای در اختیار خود قرار داده که هر فرد آزادی‌خواه و میهن‌پرستی را به بهانه‌ی تجزیه‌طلبی و پان‌ترک بودن بازداشت و محکوم می‌کند. مردم آذربایجان هیچگاه فریب این تجزیه‌طلبان را نخورده و به‌مانند همیشه حامی و مدافع تمامیت ارضی ایران بوده و از مالکیت خود بر کل ایران چون شیری ژیان دفاع کرده است. مالکیت بر تمامی ایران‌زمین از آن تک‌تک ایرانیان است و کسی نمی‌تواند آن را از فردی سلب کند. انسجام و اتحاد همه‌ی اقوام ایرانی حرکتی قدرتمند خواهد بود به سوی نظامی دموکراتیک و قانونمند که ایرانی بزرگ را به ارمغان می‌آورد.
آذربایجان دوباره دلاورانی همچون بابک خرمدین خواهد داشت که برای ایران بجنگند و خونش را به خاک ایران بسپارند و سردارانی همچون ستارخان که در مقابل استبداد برای برپایی نظام مشروطه بایستند و کشتن شدن در را آزادی ایران را ترجیح به پذیرفتن ننگین تابعیت کشور اجنبی بدهند؛ و اندیشمندانی چون کسروی که قلمش را به نان و قدرت نفروختند و باز تا پای جان برای ایران ایستادند.
اتحاد همه‌ی اقوام ایرانی به سوی
حاکمیتی دور از استبداد استعمار استثمار